Zaktualizowano 21 listopada 2026
Digitalizując szkolenie stacjonarne, nie przenoś go w niezmienionej formie do wideo ani na wideokonferencję. Przejdź przez nie sekwencja po sekwencji i dla każdej zdecyduj: zostawić w sali, przenieść do wirtualnej klasy, zamienić na moduł online czy usunąć. Zacznij od wykładów: każdy może ich wysłuchać samodzielnie, we własnym tempie.
Wykład online, praktyka na żywo.
Zanim zdigitalizujesz szkolenie stacjonarne, wypisz jego sekwencje
Wyjdź od scenariusza szkolenia albo odtwórz go na podstawie prezentacji PowerPoint i razem z trenerem. Zapisz jedną linijkę na sekwencję, czyli na moment, w którym uczestnik robi jedną rzecz: słucha, ćwiczy lub wymienia się opiniami. Przy każdej zanotuj materiał i rzeczywisty czas trwania, a nie ten z programu.
Sala, wirtualna klasa, moduł czy nic: 4 pytania do każdej sekwencji
Zadawaj te pytania po kolei: decyduje pierwsze, które daje jednoznaczną odpowiedź.
- Czy sekwencja służy celowi szkolenia? Jeśli istnieje tylko po to, by zorganizować salę (runda przedstawiania się, program, podsumowanie, czytanie materiałów), usuń ją albo zastąp e-mailem lub ankietą.
- Czy trzeba zobaczyć i skorygować czyjś ruch? Obsługa produktu lub sprzętu, postawa wobec klienta: zostaw sekwencję w sali.
- Czy grupa musi wymieniać się opiniami na żywo? Studium przypadku, debata, wymiana doświadczeń, pytania do trenera: przenieś ją do wirtualnej klasy.
- W przeciwnym razie: czy każdy może przejść ją sam, we własnym tempie? Wykład, demonstracja, instrukcje, sprawdzenie wiedzy: zrób z niej moduł online z pytaniem po każdym zagadnieniu.
Jeśli musisz zamienić szkolenie stacjonarne na zdalne, bez żadnej sali, nagraj praktykę za zgodą uczestników. Skomentuj ją w wirtualnej klasie: to mniej precyzyjne niż w sali.
W metaanalizie amerykańskiego Departamentu Edukacji opublikowanej w 2010 roku kursy całkowicie online osiągnęły wyniki równe zajęciom w sali. Kursy mieszane wypadły lepiej. Według autorów ta przewaga niekoniecznie wynika z medium: kursy te prawdopodobnie zapewniały więcej czasu na naukę, zasobów i okazji do współpracy. Liczy się więc bardziej to, co umieścisz w każdej sekwencji, niż jej nośnik.
Przykład: 7-godzinny dzień, oceniony sekwencja po sekwencji
Weźmy fikcyjne szkolenie „Doradztwo dla klienta w sklepie”: jeden 7-godzinny dzień w sali dla 10 sprzedawców.
- Powitanie, runda przedstawiania się i program (30 min): usunięte; program wysyłany e-mailem, oczekiwania zbierane na początku modułu (pytanie 1).
- Wykład o 4 etapach rozmowy doradczej (1 h 15): moduł online, pytanie po każdym etapie (pytanie 4).
- Prezentacja produktów sezonu (45 min): moduł lub karty do przejrzenia (pytanie 4).
- Ustny quiz pod koniec przedpołudnia (15 min): zastąpiony pytaniami z modułu (pytanie 4).
- Studium przypadku w podgrupach i podsumowanie na forum (1 h): wirtualna klasa, z osobnym wirtualnym pokojem dla każdej podgrupy (pytanie 3).
- Scenki w trzyosobowych grupach, z produktem w ręku (2 h): sala, gdzie trener widzi i koryguje postawę oraz ruch (pytanie 2).
- Debriefing i indywidualny plan działania (30 min): wirtualna klasa, 2 tygodnie później, na podstawie tego, co każdy wypróbował w sklepie (pytanie 3).
- Podsumowanie i ocena bezpośrednio po szkoleniu (45 min): usunięte; ocena staje się ankietą online (pytanie 1).
Z 7 godzin w sali zostają 2, w całości na praktykę. Wirtualna klasa zajmuje 1 h 30, w dwóch odsłonach, a moduł 2 h 15, przy czym jego czas trwania online trzeba jeszcze zmierzyć. Pozostała 1 h 15 znika lub mieści się w e-mailu i pytaniach online.
Jak rozłożyć ścieżkę w czasie?
Najpierw moduł, potem praktyka: to zasada odwróconej klasy. Według Davida van Altena i jego współpracowników (2019), którzy zebrali 114 badań ze szkół średnich i szkolnictwa wyższego, ma ona niewielki pozytywny wpływ na efekty nauki. Wyniki są lepsze, gdy nie skrócono czasu zajęć w klasie lub gdy dodano quizy. Moduł zwalnia więc czas na praktykę: jeśli liczba godzin w sali maleje, to wykłady odchodzą.
Rozłóż ścieżkę na kilka tygodni. Według Johna Dunlosky’ego (2013), który wraz ze współpracownikami przeanalizował 10 technik uczenia się, rozłożenie sesji w czasie sprawia, że zapamiętujemy dłużej niż przy ich skupieniu, nawet przy tym samym łącznym czasie. Mówi on o uczniach i studentach, nie wskazując konkretnego odstępu: w przykładzie moduł przypada na tydzień 1, praktyka na tydzień 2, a debriefing na tydzień 4.
W przypadku działania szkoleniowego w rozumieniu francuskiego Kodeksu pracy, prowadzonego w całości lub częściowo zdalnie, artykuł D6313-3-1 przewiduje trzy elementy. Są to odpowiednie wsparcie techniczne i dydaktyczne, informacja o zadaniach do wykonania zdalnie i ich średnim czasie trwania oraz oceny, które towarzyszą działaniu lub je kończą. Test opisany poniżej pomaga zmierzyć ten średni czas.
Ten wpis na blogu przedstawia ogólne zasady. Twój układ zbiorowy pracy lub porozumienie zakładowe może przewidywać coś innego.
Od czego zacząć: pierwszy moduł, przetestowany przed zajęciami
Zacznij od modułu z wykładu, który trener powtarza bez zmian na każdej sesji. Jeśli mieści się w prezentacji PowerPoint, zobacz, jak zamienić PowerPoint w e-learning.
Poproś 3 uczestników najbliższej sesji o przetestowanie modułu przed ich zajęciami w sali. Zanotuj, ile czasu każdy z nich na to poświęca, i pytania, w których wszyscy się mylą: wróć do tych kwestii w sali. Potem przejdź do kolejnej sekwencji.
Jeśli chodzi o część modułową, Complement może wygenerować moduł na podstawie Twoich materiałów szkoleniowych, wraz z quizami. Awatar prezentuje kurs, zadaje uczestnikowi pytania i komentuje jego odpowiedzi ustnie. Panel pokazuje średni czas ukończenia i wyniki quizów według rozdziałów. Modułu nie można wyeksportować, ani w SCORM, ani w innym formacie. Udostępnia się go za pomocą linku lub, na zamówienie, w Twojej platformie szkoleniowej (LMS) przez standard LTI 1.3.
Aby przetestować ten pierwszy moduł: 7-dniowy bezpłatny okres próbny, bez karty płatniczej, z maksymalnie 5 uczestnikami i łącznie 5 godzinami korzystania.
